مطمئنترین شیوه برای تامین آب مورد نیاز صنایع استفاده از آب دریاست.
صنایع بزرگ کشور را میتوان توجیه کرد که به جای استفاده از آب مورد مصرف شرب و یا حقآبه کشاورزان برای تامین آب مورد نیاز که آن هم تابع خشکسالیها و مشمول مجموعه فراز و فرودها خواهد بود ، مطمئنترین شیوه استفاده از آب دریاست که توجیه اقتصادی و استمرار دارد و پایدار بوده و البته لازم است ملاحظات زیست محیطی آن هم رعایت شود.
بارگذاری مصارف در کشور با توسعه اجتماعی و اقتصادی در دهههای گذشته، افزایشی بوده است. بنابراین اکنون ۹۰درصد آب تجدیدپذیر را مصرف میکنیم که بخشی از این رقم مربوط به مصارف غیرمجاز است و اگر سهم ۱۰ تا ۲۰درصدی برای این بخش قائل باشیم، مابقی تخصیص و بارگذاریهایی است که در منابع آبی اتفاق افتاده است و این در حالی است که طبق شاخصهای بینالمللی، بارگذاری روی منابع آبی باید از ۴۰درصد فراتر نرود.
در سالهایی مثل چهارسال اخیر که بارندگی زیر نرمال بوده و حجم آب تجدیدپذیر کاهشی بوده است، در تامین مصارف، محدودیت ایجاد میشود. بنابراین اینجاست که تغییر اقلیم باعث میشود تامین مصارف نتواند اتفاق بیفتد و ناپایداریهایی در بحث آب کشاورزی، شرب و صنعت داشته باشیم.